Elk jaar als November nadert, denk ik er weer aan: NaNoWriMo. En ook elk jaar stel ik mijzelf de vraag: zal ik dit jaar wel meedoen? En toch heb ik het tot nu toe nooit gedaan. Waarom eigenlijk niet?

 

Wat is NaNoWriMo?

 

Voor de niet-schrijvers onder ons: NaNoWriMo staat voor National Novel Writing Month. Het is een jaarlijks event, tegenwoordig in november, waarin deelnemers worden uitgedaagd om binnen 30 dagen 50.000 woorden te schrijven van een roman. Je mag van te voren wel alvast nadenken over een plot, maar je mag pas beginnen met schrijven op de eerste november dag. Het is inmiddels een wereldwijde gebeurtenis waaraan gemiddeld zo’n 170.000 mensen meedoen.

 

Uitdaging

 

NaNoWriMo is een uitdaging. Om even duidelijk te maken hoe groot die uitdaging precies is, moet ik even wat uitleggen. Mijn vorige romans ‘Lekker is dat!’ en ‘Blijf Af!’ tellen ongeveer 65.000 woorden. Het boek waarmee ik nu bezig ben, wordt een wat dikkere pil van ongeveer 85.000 woorden. Met zo’n manuscript ben ik een half jaar tot een jaar bezig. Ik schrijf niet elke dag aan mijn verhalen, maar ik streef meestal naar 2.000 tot 3.000 woorden per week. Een hele snelle rekensom wijst dan uit dat ik natuurlijk niet eens in de buurt kom van de 50.000 woorden die NaNoWriMo vraagt.

 

Waarom wel?

 

Toch zijn er hele goede redenen om wel mee te doen. NaNoWriMo geeft je een stok achter de deur om eindelijk eens die roman, die je al zo lang gepland had, te schrijven. Samen met heel veel anderen ga je een uitdaging aan en de meeste van ons zijn wel zo competitief dat ze daar niet voor willen falen. En dus zet je je elke dag achter de computer, want het moet nu gewoon. Elke dag kun je je vorderingen bij houden en de getallen geven natuurlijk nog eens extra druk. Want om die 50.000 woorden te halen moet je minstens 1500 tot 2.000 woorden per dag schrijven. En dat is veel als je moe bent of geen inspiratie hebt. NaNoWriMo heeft echter als voordeel dat je het niet alleen doet. Je hebt steun van andere schrijvers op forums en chats. En ook dat helpt om je droom te realiseren.

 

Toch niet

 

Maar toch heb ik ook dit jaar NaNoWriMo aan me voorbij laten gaan, al heb ik zat ideeën voor verhalen. Voor mij zijn de 1500 woorden per dag niet realistisch in combinatie met mijn werk en andere schrijfopdrachten. Ik schrijf bovendien het beste in de ochtenden, maar ik heb helaas niet al mijn ochtenden hiervoor beschikbaar. En natuurlijk komen mijn verhalen er ook wel. Misschien wel volgend jaar als ik toch in oktober waarschijnlijk even ga nadenken of ik nu wel mee zal doen. Want ja, die uitdaging blijft lonken.